خدا را سپاس

سفر چهار روزه به زاهدان شهر حافظان قرآن به سلامتي به پايان رسيد.

راستش با دلي ناخواسته رفته بودم فكر نمي كردم اينقدر جالب باشد آنجا خدا را سپاس گفتم كه در چنان مجلسي عظيم و با شكوه شركت نموده ام . فكر مي كنم احساس تمام كساني كه مثل من براي اولين بار در چنان مجلسي شركت كرده بودند نيز همين بود آنان نيز تصور نمي كردند اين اجلاس آنقدر با شكوه باشد.

ملتي عظيم با رنگهاي مختلف و زبانهاي مختلف اما يكدل و برادر وار. زيرا دين و اعتقادشان يكي بود.

از سراسر كشور اسلامي ايران در آنجا مي شد مردماني علاقه مند را پيدا كرد. علاوه بر مسلمانان ايران از كشورهاي مختلف مثل : پاكستان افغانستان تاجيكستان امارات عربي متحده  عراق و عربستان  مسلمانان و علماء حضور يافته بودند.

حضرت شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید حفظه الله را توانستم از نزدیک زیارت نمایم تصور نمی کردم این اندازه متواضع باشد.

چيزي كه عجيب بود همت مردم بلوچستان و مخصوصا زاهدان واقعا تعجب آور بود. با چه محبتي از مهمانانشان پذيرايي مي نمودند جا دادن و غذا دادن آنهمه مهمان واقعا شگفت آور بود.

خلاصه من نمي توانم احساسم را از آن جلسه با شكوه تعريف كنم فعلا مقداري خسته هستم انشا الله در پستهاي بعدي بيشتر سخن خواهم گفت فعلا مقداري عكس تقديم مي دارم.

جمعيت را روز جمعه حدود دويست و پنجاه هزار نفر تخمين مي زدند.

از راست به چپ . نفر اول حضرت مولانا عبدالحمید نفر دوم مولانا فضل الرحمن عالم برجسته پاکستان

شیخ محمد صالح پردل یکی از علمای بزرگ جنوب ایران . ملای بدون عمامه که توجه همه را خیلی جلب کرده بود

.

نفر اول از چپ : شیخ دکتر محمد ابراهیم قاضی شرع مدینه منوره . ایشان نیز خیلی مورد توجه حضار بودند . نماز جمعه با شکوه را ایشان اقامت نمودند و مردم اشک ریزان پشت سرش به یاد مدینه نماز خواندند